Carlos Biron

Z Syców Wiki
Skocz do: nawigacja, szukaj
Carlos Biron
Carlos Biron.jpg
Data i miejsce
urodzenia
15 czerwca 1907
Syców
Data i miejsce
śmierci
28 lutego 1982
Monachium
Tytularny Wolny Pan Stanowy Sycowa
Okres
pełnienia funkcji
od 17 października 1929
do 21 stycznia 1945
Poprzednik Gustav Biron
Następca tytuł de facto zniesiony
Głowa rodziny Bironów
Okres
pełnienia funkcji
od 8 stycznia 1941
do 28 lutego 1982
Poprzednik Gustav Biron
Następca Ernst Johann Biron

Carlos Biron (ur. 15 czerwca 1907 w Sycowie, zm. 28 lutego 1982 w Monachium) − ostatni właściciel dóbr ziemskich w Sycowie w latach 1929-1945.

Biografia[edytuj]

Carlos Biron był drugim dzieckiem Gustava Birona z małżeństwa z Françoise de Jaucourt. Urodził się 15 czerwca 1907 roku w Sycowie[1]. W latach 1914-1915 przebywał wraz z rodzeństwem w willi w Szklarskiej Porębie. Od 1918 roku mieszkał z ojcem w Baden-Baden, gdzie w 1925 roku zdał maturę. Następnie studiował prawo i ekonomię na Katolickim Uniwersytecie we Freiburgu, a od 1927 roku rolnictwo (choć planował dziennikarstwo) na Uniwersytecie w Monachium. Od 1929 roku do wkroczenia Armii Czerwonej do Sycowa był ostatnim właścicielem majątku w Sycowie. W tym czasie kupił majątek w Mittenheim, a od 1931 roku stale przebywał w śląskich posiadłościach. 15 sierpnia 1938 roku w kościele garnizonowym w Poczdamie poślubił Herzeleide von Preussen, którą poznał na balu w pałacu Cecilienhof. Z małżeństwa tego urodziło się troje dzieci: Benigna (ur. 1939), Ernst Johann (ur. 1940) i Michael (ur. 1944).

W 1939 roku Carlos został powołany do wojska. Przebywał w Lubinie, Wołowie i Stahnsdorf pod Berlinem. W chwili śmierci swego ojca Gustava przebywał w Sycowie. W 1941 roku został przeniesiony do Poznania na stanowisko zastępcy komendanta generalnego, stamtąd wysłany do Francji i następnie na front wschodni. W 1943 roku został zwolniony z wojska i przez jakiś czas przebywał w obozie pracy. W styczniu 1945 roku opuścił Syców i udał się do Westerbrak, gdzie przebywała jego rodzina. Następnie zamieszkali w Mittenheim, a od 1953 roku w Monachium.

W 1948 roku Carlos Biron wstąpił do Zakonu Joannitów, gdzie w 1958 roku uzyskał miano Komentatora Towarzystwa Śląskiego, a w 1963 roku został namiestnikiem zakonu. Ponadto był prezydentem Zrzeszenia Szlachty Śląskiej i działał we wszelakich organizacjach wypędzonych. Regularnie uczestniczył w spotkaniach niemieckich sycowian, które odbywały się co dwa lata w dolnosaksońskim mieście Rinteln. Jest współautorem książki Historia domu Biron.

Zmarł po długiej chorobie na raka 28 lutego 1982 roku w Monachium.

Źródła[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. BIRON von KURLAND
Haugwitzowie
(1489-1517)
Hans von Haugwitz (1489-1517)Heinrich von Haugwitz (1494-1516)
Lev z Rožmitála
(1517-1529)
Zdeněk Lev z Rožmitálu (1517-29)
Maltzanowie
(1529-1571)
Joachim I von Maltzan (1529-51)Johann Bernhard von Maltzan (1551-69)Franciszek von Maltzan (1551-60)Joachim II von Maltzan (1569-71)
Braunowie
(1571-1592)
Georg von Braun (1571-85)Georg Wilhelm von Braun (1585-92)
Dohnowie
(1592-1734)
Abraham von Dohna (1592-1613)Karl Hannibal von Dohna (1613-33)Dyrektorium (1633-36)Maximilian Ernst von Dohna (1636-42)Otto Abraham von Dohna (1642-46)Renata Euzebia von Breuner (1646-66)Karl Hannibal II von Dohna (1666-1711)Urząd Zwierzchni dla Śląska (1711-19)Alexander zu Dohna-Schlobitten (1719-28)Christoph Albrecht von Dohna (1728-34)
Bironowie
(1734-1809)
Ernst Johann Biron (1734-41)Christoph von Münnich (1741-42)Fryderyk II Wielki (1742-62)Christoph von Münnich (1762-63)Ernst Johann Biron (1763-69)Peter Biron (1769-1800)Karl Ernst Biron (1800-01)Gustav Calixt Biron (1801-09)
Bironowie
(1809-1945)
Gustav Calixt Biron (1809-21)Kuratela (1821-39)Karl Friedrich Wilhelm Biron (1839-48)Calixt Biron (1848-82)Gustav Biron (1882-1929)Carlos Biron (1929-45)